Nowa Zelandia

Kiedy w 2006 roku opuszczałem Nową Zelandię, byłem przekonany że już więcej nie będzie mi dane tu wrócić ze względu na odległość i wysokie koszty. Los okazał się przewrotny i tym razem wycieczka do Nowej Zelandii to była tylko kwestia 3 godzinnego lotu przez morze Tasmana. W styczniu odwiedzili mnie Michał z Agnieszką więc tak ustawiłem swój urlop żeby się razem kopnąć do kiwusowa. Przeznaczyliśmy 9 dni na wyspę południową podróżując wypożyczonym samochodem i nocując głównie pod namiotami. To ciekawe ale z zupełnie nowych miejsc chciałem zobaczyć tylko lodowce Fox i Franz Joseph. Generalnie zależało mi aby pojechać w te same miejsca w których już byłem a które urzekły mnie ogromnie podczas mojej podróży w 2006 roku. Do tych magicznych miejsc zaliczam Fiordland, Milford Sound, rejony Mt Cook. Mógłbym tam wracać co rok. Najpierw pojechaliśmy z Christchurch przez przełęcz Artura w kierunku lodowców — pogoda cały czas do kitu. Zdecydowaliśmy się troche zboczyć z trasy aby zobaczyć pancake rocks (dla mnie po raz drugi) jednak strugi deszczu skutecznie nas przegoniły. Lodowce — też podczas nieciekawej pogody. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat lodowce cofnęły się o kilka kilometrów. To niesamowite że wystarczy chłodniejsza zima a lodowiec zacznie postępować i odwrotnie nieco cieplejsze lato (zaledwie kilka stopni średniej temperatury więcej) i lodowiec sie cofa. Dowiedzieliśmy się że lodowce są świetnym wskaźnikiem klimatu — można z dużą dokładnością analizować zmiany klimatu na przestrzeni wieków. Następny cel to był Fiordland, chcieliśmy zobaczyć milford sound i słynną elektrownię manpouri. Elektrownia ukończona na początku XXwieku. Woda spływa pionowymi szybami z jeziora manpouri 200m w dół do Deep Cove (poziom morza) przechodząc przez gigantyczne turbiny — niesamowity wyczyn inżynierski. Można specjalnym tunelem w ramach wycieczki zjechać w dół do głównej hali gdzie znajdują się turbiny. Z Te Anau kolejny cel to Mt Cook village. Mieliśmy niesamowite szczęście gdyż szczyt Mt Cook prawie zawsze jest w chmurach mimo ładnej pogody a my trafiliśmy na totalnie bezchmurne niebo. Nocleg pod Mt Cook dla wielu był wielką próbą. Pole namiotowe jest na dnie doliny — w nocy przyszła nieciekawa wichura. Ja mam namiot wyprawowy który zniósł tę próbę dzielnie chociaż momentami czułem stelaż na twarzy. Namiot Michała i Agnieszki poddał się i musieli schronić się w samochodzie. Ale myślę że trochje sznurka i taśmy izolacyjnej i ten namiocik spokojnie wytrzymałby atak na mount cook. Troche pochodziliśmy w tym rejonie. Zrobiłem sobie wycieczke na “scharatanie” do Mueller Hut i potem juz tylko powrót do Christchurch. Wycieczka była niesamowita. Nowa Zelandia jest przepiękna. Australia w porównaniu z Nową Zelandią wypada słabo. Ceny duzo mniejsze niż w Australii, nie ma tłoku, większa swoboda. Na prawdę, Australia jest słaba. Więcej szczegółow opowiem wam po powrocie do Polski.

Więcej fotek na picasa